İki kişilik oda rezerve edip tek kalmak mıdır aşk?
Yoksa tek kişilik bir odayı iki kişi doldurmak mı?
Onun yanında olmayan varlığını hissederek uyumak mı,
Ya da varlığını yanında hissetmeye cesaret edemeyecek kadar korkmak mıdır aşk?
Yanında olup gözlerine bakmak mı,
Yanında olan kişiyle göz göze olmalarına odaklanmak mı?
Aşk nedir bilinmez…
Gözlerinin rengi bile şiirime konu olmaya yetmez…
Şiirime konu olsan ne olur; hüzün, keder benden eksilmez.
Sıkılırsın bende, yakarsın bir sigara,
Sigara dumanın uzanır bulutlara.
Bense o bulutlar kadar sana uzakta…
Dudaklarına zevkle götürüp saniyeler sonra yere attığın izmaritim ben hayatında.
Dudaklarına gidecek kadar yakında,
Ama elini cebine atacak kadar uzakta…
Hep bekledim iki parmağının arasındaki damarların ilerlediği kalbe uzanmayı.
Hep bekledim gözlerinin gözlerime boş değil anlamlı bakmasını.
Seni isteyecek kadar sarhoş,
Olmayacağımızı bilmeme rağmen yokluğuna bile ihanet edemeyecek kadar aşık…
Yaram kanıyor yere attığın her izmaritte.
Kaç izmarit dudağına değip düştü su birikintisinin içine?
Saymadım…
Şimdiye kadar saydıklarım bini zaten geçti,
Ona da ben bir sigara yaktım…
