Şiir

Çivili Gülüş

Zamansız ayrılış...                                                    
Bir dünya uzaklık fırtınalarım.
Sözlerde bir yudum dahası var.
Yudum daha konuşsak susacak geçmiş.
Bir hayal dünyam, evim.                         
Duvarlarında çivili gülüşlerin.
Sahip olduğum bir tekne vardı.
O da sürüklendi yüzemediğim denizlere.
Uzandı ufuklara.                                                      
Yaş yok bakışlarda.
Aynada buldu gözlerimi gözleri.
Başladı ilelebet zaman.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu