tanrı susmaz, gün geçmez gözleri ve bir ardı düş kadar kırgın,
hangi susmaz tavlanmış çeliğin sıcağı kadar bir gün daha doğacaktır?
bil ki sorular kadar işaretleri vardır hayatta, bulacaktır.
bazen soğuk bir mevsim, bazen bir öncekinden hiç farksız bir ölüm.
bilemedin hangi acının tadı acı kadar ifade edilir
görmediğin bir saat kaldı mı dünyada artık dursun istemiş kadar hallisin
gidilmiş bir yolsun sen, yolun kendisisin
gün geçmez ölüm uyumaz, son bir uykunun hali kadar güneş doğar ömrüne dünyanın,
ve son bir uyanış kadar kırılan düşler olur zamansız
bilmek neyi gerektir ki bir gün unutacak kadar hafif kalacaksın
hafifliğini toprağın, etinle tadacaksın
işte o gün derler bir kelam ve bir insan kadar kalır,
tanrı
insan,
kendinden usanır ve bilmez
oysaki bilmek kadar
olmak da vardır
olsun demiş bir dilenci düşerken balkonundan
bir sardunya rengini uzatmış uçurum kenarları kadar
yollarda çocuklar varmış, habersiz çocuklar
dilenmek onlara kalmış
son bir kez dönmüş hatrına dünya
binbir borcuyla gökyüzüne amade
