EdebiyatŞiir

Münzevi


Yağarken gökten beyaz inci taneleri, 

Pencere önü bekleyen bir yolcuyum. 

Yolculuğun başı sonu bilinen, 

Ölümle yaşam arasında kayboluyorum.

İçinde kendimi bulmak için çabalıyorken, 

İzlerken direnen bir yorgunum.

Yorgunluğun başı sonu bilinmeyen, 

Kayboluşların içinde bekliyorum. 

Her yer masum gibi, bembeyaz, 

Yalnızlıkla birliği bekliyorum, 

Kendi içimde kendimi arıyorum

Kendimle düpedüz boğuşuyorum. 

Belki kelimelerimi dizemiyorum satırlara

Yağan taneler adına bütünlüğü 

Ve de bitmeyen güzelliği

Belki bir gün bütün olur satırlarım, olur mu sahi? 

Ve yalnızca mücadelem,

Kaburgalarımdaki ince bir sızı, 

Öğret bana, nasıl geçer bu ağrı? 

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu