Zavallı Çocuk mu yoksa zavallı Namık Kemal mi demeliyim bilemedim! Kitabı okuduktan sonra yaptığım en büyük çıkarımlardan biri, Namık Kemal’in kendi döneminde bile bile geride bırakılmış olması. Sanki bilerek sindirilmiş oluşu, arka plana atılışı… Aslında bu çıkarımı tamamen kitabın başındaki birkaç sayfalık girişinden dolayı yapıyorum. Bu sadece bir hissiyat…
Kitaba (1873) geçecek olursak tür olarak tiyatro oyunu. Şurada sahnelenen bir oyun da var. Tiyatro oyunlarını okumak ayrı keyif veriyor. Bu kitaptaki oyunda genç kızların erkenden ve istemedikleri biriyle evlendirilmesi konusunu işlemiş yazarımız. Khaled Hosseini’nin yakın zamanda okuduğum ve benzer bir konuyu ele alan Bin Muhteşem Güneş adlı kitabında da yazar, kadınların yaşadığı baskıyı yoğun bir şekilde anlatıyordu.
Zavallı Çocuk, görece kısa bir kitap (60 sayfa) diyebilirim. Türk klasiklerinden olan bu kitap, gayet basit bir anlatıma sahip ve sizi yormuyor.
Daha öncelerde okuduğum Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım ve Keşanlı Ali Destanı gibi tiyatro oyunu olan kitaplar kadar keyif veriyor. Zaten Namık Kemal de özellikle tiyatro oyunlarıyla ön plana çıkan bir yazarımız. Bu nedenle uzunluk olarak olmasa da akış olarak benzerlerdi diyebilirim.
Namık Kemal‘i, aslında Vatan yahut Silistre (1872) oyunuyla daha çok biliyoruz. Şurada bir tiyatro oyunu da var.
