EdebiyatŞiir

Düşebilmek Bir Firar Telinden

Koyu, kap kara bir sessizlik yolumun üstü.

Adım adım kopan bir heyelan bu iki heceli.

Toprak olup, serilir üstüme.

Kış kadar yalnız kalır şimdi,

Üşüyen sıcaklığın.

 

Gün gelir

Düşebilen firar telinden,

Nokta nokta kazınır dipsiz kuyuların.

Sanki bugün gördüğüm gözlerinde

Beni önceye taşır.

 

Kelimeler yalnız kalır,

Sesinde bayram sabahı ıssız gönlümün.

Yılda bir günde olsa doldurur, taşırır.

Kapkara seril üstüme,

En ufak zerrenle.

 

Düşebilmek bir firar telinden,

Kelimelerle yetmeyen bir ölüm.

Issız şiir bu yazılan senin adın,

Issız bir kalabalık şimdi

Üşüyen sıcaklığın.

Efe Ay

Çoğunlukla huysuz,sık sık isyankar,erken emekli.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu