hiç gecenin bir yarısı uyandın mı sen?
harelenirken çizgiler yüzünde,
aynalar sen yalnız, renkleri solgun
buldun mu bir sevdiğini kaybolan yollarında?
seyyah!
sen bilemezsin hangi gecenin soğuğu yorgan olur,
hangi karanlığın pervanesidir yüreğim
nereden bileceksin sensizliği,
sen hiç yaşadın mı?
hangi uykusuzluğun rengindendir gözlerin,
sen hiç ufkunda kayboldun mu?
sokakta köpekler bile kovalarken yalnızlığı, başı boş bir özgürlükle
sen hiç çizdin mi parmaklıkları saçının her telinden?
bilemezsin,
seyyah!
hangi huzursuzluğun rengi,
hayal meyal düşlediğim gözlerine bürünmüş
tanımam, nasıldır kokun?
bir bebeğin saçlarına düşen yağmurlar kadar sıcak ve yakınsın uykularıma
kırılmış saatler kadar her bir yerimde, anımdasın
kızarmış bir bulut kadar kıskanıyorum seni kendinden
bilemezsin güneşsizliği,
sen hiç gözlerini kapadın mı?
