EdebiyatŞiir

Nefes

Mısra mısra,

Beyit beyit bakar olmuşsun gözlerime

Her bakış, bir şiir olup baş salmış toprağa.

Topraktan çıkan sarmaşık

Dolanmış gözlerime, kalbime ve dahi ruhuma

Birden bire her yer sen.

Her nefes sen oluvermiş.

Gökyüzünden bir şenlik armağan edilmiş senin gelişine.

Kuşlar yuva yapmayı bırakmış ağaçlara

Ne gerek var  yuvalara

Senin göğsün en sıcak yuva,

En sıcak mabed değil mi zaten?

Okuduğum kelimelerce hatırlarım yüzünü.

Yazdığım hecelerce söylerim ismini

Ki ne gerek var kitaba yazıya

Sen varken yanımda.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu