DenemeEdebiyat

Hayatı Tiklemeyen Peltek Saat

Durmuş saatimin, hiçbir şeyi tiklemeyen taklarını dinleyerek zamana attırdığım taklaların hayatımı tepetaklak edişini izlemeyi hobi edindim şu sıralar. Çaydan uzak, sigaraları katledercesine… Kendimi ne zaman tutsam, bir his beni yoruyordu… Aldığım zaman elime kalemi, illâ ki devamı geliyordu. Ne zaman bir dilek tutsam tam tersi oluyordu. Kadehi tutsam sapı elimde kalıyordu. Birini sevsem ahı kalıyordu üzerimde, sevdaların âhı bitiyor vâhı kalıyordu. 
Balmumu heykelimi yesem bal kadar tatlı olur muydu, diye düşünüyordum. Ya da mum gibi yanar mıydı, fitili olsa? Peki ben dayanabilir miydim onun yanışına? Ah kulak vermemeliydim içsel sorularıma… Aşığın yanışına dayanabilecek kadar vicdandan mahrumsa tabiatım; demek ki huyum bu, mizacım böyle… Demek ki ateşle oynayanlardanım. Oysa, beni bir ben bilirim.
Oysa çok acıdı canım.
Deli gibi gitmek istesem bile, kal ve bekle diyor bir yanım…
Bana şu sıralar hiç dokunmayın…Ağlarım.

Selin’S

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu