EdebiyatŞiir

Geç Kalınmış

Sen iki ayrı dağdan akan

İki ayrı sel 

Kat kat büyüyen çocukluğumun 

Hırslı heyelanı 

Sen ki bir gençliksin 

Geç kalınmış

 

Öldür beni!

Isır etimin tatlı yerinden 

Gözükmez aynalarda, içerdeki yürek 

Sen ki bir gölge

Çatlayan yerinde

 

Sen, iki ayrı yoldan 

Tek bir sokak benim çıktığım

Kaldırım köşelerinde tebeşir tozu 

Belki birisinde 

Kurduğum taş yuva 

Sen ki bir mezar 

İçine kurulduğum

 

Kurtar beni! 

Ve doğur beni kendinle 

Düşmesin yapraklar gözlerinin önünden

Hiç, tatmasın çocuklar tatlı meyveleri 

Dursun zaman ebediyetinde

Sen ki bir sonbahar,

Benim kışıma.

Efe Ay

Çoğunlukla huysuz,sık sık isyankar,erken emekli.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu