Şiir

Hatıraların Işığında

Bazı sevdalar aşikar olamadı

Sevdamız belki bir anı olarak hatırlandı

Bazen bir gül gibi soldu,

Yıllar geçti ve yaşlandık.

Derin bir özlem ve hissediş var yüreğimizde

Uzaklara bakarken gözlerimiz yaşarıyor

Yola çıkmak yolda olmak yoruyor insanı

Bazen bir müziğin ritmine kapılıyoruz,

Bazen uçsuz bucaksız dağlara atmak istiyoruz kendimizi.

Saçımıza aklar düştü

Geçen zaman bir gençliğin gölgesinde kayboldu

Sevdamız ardı görünmeyen dağların arasında kaldı

Yaşıyor musun bilmiyorum

Ama yüreğimde yoksun artık

Hafızamda kalan ismin ve ilk karşılaşmamız sadece.

Senin şehrine geldim seni görebilmek için

Sevdam,

Seni hatırlamak istedim şehrin kokusunda

Yine seni görmeden gidiyorum uzaklara.

Yoruldum Sevdam yoruldum

Bilinenden bilinmeyene yollardayım

Senden uzaklaştığım her an

Buruk bir acı tesir ediyor yüreğime,

Gülüşünü, yüzünü hatırlamakta zorlanıyorum.

Yüreğimizdeki özlem henüz bitmiş değil

Belki bir gün karşılarız umudun kapısında

Belki bir gün tekrar görür gözler birbirimizi,

Hatıraların ışığında.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu