Aralık ayının tenime vuran cılız soğuğu,
Bana ulaşan sıcak bir ten,
Hep sen diye.
Titreyen ellerim,
Sensiz geçen her günün yansımasıdır belki de bana.
Beni titreten yalnızlığımdır belki de.
Sayfalarca anlatıp içimi döksem,
Yine de yetiştiremem sana onca yılı,
Sensiz onlarca yıl.
Dile kolay demesi…
Lakin bir dinlese gönlüm kolayı.
Vedalar bile özlenir elbet,
Eğer geçmişse.
Anılar alışıkmış hep yarım kalmalara.
Sesini duymamak,
Kokunu çekmemek,
Tenlerimizin bir solukta kesişmemesi
Ve daha tonlarcası…
Bir başka yaraya denk geliyor içimde.
Yanmakta olan volkan kadar acımasız,
Korkak bir acı.
Sana gelinen her bir yol,
Sana dönmemek uğruna.
Ve akan her bir sene
Birer birer hüzün tufanı.
Bir gözyaşı kadar sessiz,
Derinden çığlıklar,
Saklar karanlıkta açılmamış umutlar.
