EdebiyatŞiir

Yalnızlık

unut beni çok uzaklarda, affetmeni dahi istemiyorum
sen ki yalnızlık ne, bilebilir miydin? Asla!
çaresiz, ürkek ve korkan bir adım kadar atılmış
hazır değildim! henüz hazır değildim buna!
saklayamadım seni, bir karanlık götürdü.

Ondandır bu gecelerim, okyanusların içinde tuzlu bir cam kadar yakın kıyılarına
kaç kezlerce daha yakar mı canımı?
en az seninki kadar,
bilemezdim, unut beni unut!
ve belki hatırlamam seni bir kez daha

unut beni çok uzaklarda, bir kez daha yansın istemiyorum canın
sen ki çaresizliği bilebilir miydin? Asla!
hangi adımlar düşer bir yıldırım gibi karanlık yollarına gecenin?
hangi karanlık alır götürür seni?

bir akşamın kıyısı kadar yalnızsın artık,
hangi elveda? hangi akşamüstü? hangi dünden farkın kalır?
ayrılıklar ancak çaresiz kalır,
hangi günün sabahında, bir sen daha yoksun artık,
yalnızlığından…

Efe Ay

Hevesli yeni yetme...

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu