EdebiyatŞiir

Sis Perdesi

Ardından çok bekledim seni

Sordum seni her yaşama, her duyguya

Yüce dağlara seslenmek ister gibi.

Tükenirdi enginliğimin

Yüreğimin çırpınışında.

Günün başı umuttur

Sonu her zaman hüzün.

Gerçekleşecek olan tek şey

Sabırla bekleyebilecek gücün.

İnledi yalnızlığında uzun zaman kalbim

Yıkıldı yokluğunda bekleyişim, ferasetim.

Dinle bu kalbi, hisset acılarımı

Dünyamın karanlığında ol ışığım

Ve yaşama sevincim.

Yaşamaktır hissetmek

Yanında olmasa da.

Direnmek gerekir zorluklara.

Hatırlamaktır tebessüm

Bir bakışın, bir anın kıymetini

Kalbinde ıssız köşelerde yaşayanlara.

Sevdam!

Karanlığımın ışığısın,

Yorgun direnişimin anlamlı haykırışısın.

Tebessümümün faziletisin

Gülsün, gül kokumsun.

Sürüklendim neşeyle dolan gözlerine

Belli etmezdim sevgimin derinliğini.

Her gün yitirdim yaşamımı

Ve yeniden doğdum

Kaderimin ufkunda, hüznün iradesinde.

Duymadığım gün sesini

Yaşanmamış saydım her günümü.

Görmediğim zaman yüzünü

Benzemezdi doğan güneş senin ışıltına .

Ben zaten tutsaktım

Hasret kaldığım yüzüne

Engin bir duruşa bürünen

Karakterine ve mahcubiyetine.

Misafir olmak istiyorum kalbine

Bilsen seni ne kadar özlediğimi

İzin verirsin o zaman

Hayallerine yolculuk yapmama.

Durdururum zamanı yüreğimde

Düşünürüm tam o sırada

Sesini, gülüşünü

Ve paha biçilmez halet-i ruhiyyeni.

İlgili Makaleler

Bir Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu