EdebiyatŞiir

Beklenen

Denizlerin bilinmeyen yerinde,
Halkın ahvali nedir bilmeyen,
Bir Goncagül’ün gizeminde,
Mercan güzelliği taşır sevdiğim.

İstanbul, bir yorgun şehir,
Yürümekten yorulmuş galata yokuşu.
Kadıköy yudumlarken birayı,
Üsküdar bize hayran, kız kalesi yüzümüze hasret.

Oturmuşuz vapurun güvertesine,                                                                                Martılar bize bakıyor.

Gün tarih yazma günü aslında, el ele yürüyoruz İstanbul’da.

Görülmemiş Nazım’ın umudu, ruhumuzdan boğaza akıyor. En çok sana muhtaçken yorgun yüreğim, yalnız yürümüyor ilk defa sokaklarda…

Ahmet

Ruhun karanlığından, savaşın başında ve kimyasal silahların ortasında doğan insan.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu