Şiir

VE SEN

O küçük kırılgan kalbimi yeniden yeniden kıran nefesim,

Duygularımı bastıra bastıra kül olmuştu.

Güneşin yanındaki mum ışığı gibi tükenmeyi göze almışken,

Evet,

Sevmem hataydı, fakat bunu bile bile sevdim seni

Ölümünü bekleyen hasta gibi bekliyorum,

Peki beni öldürecek olan kimdi? Ben mi? Sen mi?

Ya da aşk mı? Gurur mu?

 

Her şeyde sen varsın.

Ve ben,

Ay ışığında,

Sensiz bir gecede,

Yıldızlara bakıyorum

Neden mi?

Belki sende bakıyorsundur diye,

Ve yine ben yaşarken ölüyorum…

Sen bunu bilmiyorsun…

Ben tek bir şey biliyorum:

Senin içimde bir boşluk olduğunu, öyle ki içimde asla bitmeyeceğini

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu