uzun bir gündü,
en uzun gecenin mihrabında ellerin bir şekle büründü
ölüm ölümdü ama dönmek yüzünü
bir başka ölümdü…
diyorum hangi kadar sorunun öbeğine inmiş anlamlar
ve gün ancak bir hata sözlerinin ışığıyla
senden öteye başlamış yeni bir yaşam kadar
katar da katar önüne, ölüm adınla bir uykuya yatar
neden açmamış renginin çiçeği?
sözünden düşen bin parçanın
hangi toprağında dağılırım ayaklarının altına?
hangi eksik lahzasında bir lisanı unuturum?
sahi ben senin sözsüzlüğünle, nasıl kendimi avuturum?
istediğim senden tek şey ve bir günün en dipsiz kuyusu
gün ışığı düşüren bir toz tanesi kadar her bir sözün
hepsini saysam
akşam oluyor…
istediğim senden
düşürme sözlerini
sessizliğine
sen
ve istediğin benden?
Bir Yorum