Bir akşamüstü şehri gözlerin,
yediyi tam on defa altmış yerinden vurmuş
ve bir oğlanın yüreği,
şehrinde durmuş
hangi çay bahçesinde bırakmış bir yabancı kendini,
yabancı yüreğine
şehrine kokular saçmış olmayan ıssızlığı
uykular rüyaya dalmış
kaç kez uyansam sensizliğe,
bir gün eder mi yanında senin?
kaç kez hangi rüyanın içinde
kuş olup uçmuş gözlerin.
bir akşamüstü karası gözlerin
güneş henüz batmamış
günler, değmemiş kadar omuzlarına
kısa ve sensiz
bir boşluk olayım kenarında uçurumlarının,
ki güneştir ilk kez öper çocukları tepelerinde
sar beni söğütlerinle!
sal karanlığın her bir tonunu, tacından aşağı
bir boşluk olayım
tepemde ay ve yıldızlar
uzasın boynundan aşağı tüm uçurumlar
bırak uzasın söğütlerin, gecenin karanlığında
sar beni kendine, sakla karanlığınla
