EdebiyatŞiir

Kadınlar Şiir Yazamaz

Gözyaşlarım bu gece,

Unutulan tüm kadın şairler için.

Derler ki sadece erkekler aşık olur

Onlar yazar şiirleri yalnızca.

Akan bu damlalar gözyaşım mı?

Yoksa akıp giden 21 yaşım mı?

Bak burası Güneş,

Her yıl Dünya’ya devriye yapıyor.

Bak bu da doğduğum gün,

Her yıl kapımı çalıp

Hala yaşadığımı tescilleyip gidiyor,

Mutlu günler dileyen bir postacı gibi.

Ölçüsüz yazdım bunları da

Zaten ben kuralları pek sevmem.

Başarısız olayım bir konuda daha

Uslanmaz bir iştah benimkisi.

Bir kadın ve bir erkek,

Onlar benim anne ve babam

Onların aracılığıyla Dünya’ya gelmiş,

Koca bir ruhum ben!

21 yıl önce ben,

Uzaklarda bir yıldız tozuydum.

Atomlarım bir araya geldi aniden

Aniden de dağılacak bir gün toprağa.

Yok olmaktan korkma

Sen asla yok olmayacaksın

Benim, senin her yerde izlerimiz var.

Gitmeden önce ben dokundum her yere.

Son tren geldi senin için,

Bu sefer biletin tek yön.

Geri dönmek istemeyeceksin zaten,

Sana buradaki hüzün yalan.

Yanıp sönen şu noktalar

Birilerinin gezegeni olsa gerek,

Zamanında annemi dinleyip

Ben de girseydim şu kooperatife keşke!

Tüm şehirler birer birer sönüyor

Tanrım, bu mumları parmağıyla söndürüyor.

Sonra acıyor eli,

Parmağını iki dudağının arasına götürüyor.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu