EdebiyatŞiir

Ev Hediyesi

Bazen ağlıyor ama bir zamanlar
Sadece reçellere ayrılmış bir rafı vardı.
Mutfakta tütsüler, sigara, defne yaprağı
Kısaca duman altı.
Kulağımıza kiraz takarak büyüttü bizi.
Küçük hikayelerim bu mutfaktan çıktı hanımım
Küçük hikayelerim mühim değillerdir.
Ama anneme şiirden elbiselerini
İlk burada diktim hanımım
Gelmişken gençliğime, sizde alın biraz;
İster şiirlerimden bir elbise,
İster kulağınıza bir çift kiraz.

Şimdi sonbahar ama yazın burada
Çok güzel bir manzara vardı
Su gibi berrak, naneli şeker gibi ferah,
Kısaca huzur gibi.
Gençtim, cebime huzur koyarak büyüttünüz beni
Büyük hikayelerim işte bu ağaçtan çıktı hanımım
Ki büyük hikayelerim de artık mühim değillerdir.
Ama ilk şarkılarımı
işte burada söyledim ben hanımım
Gelmişken mabedime, sizde alın biraz;
Lazım olduğunda koyduğunuz, cebimden huzur,
İsterseniz de şarkılarımdan hicaz.

Şimdi bir kere daha yazıp
Şehrinin omuzlarına atmalıyım
Dua gibi saf ve kara kışta bile sıcak
Kısaca sizin gibi.
Siz bana çok dua ettiniz biliyorum
Bana hayatın hediyeleri duanızdan çıktı hanımım
Benim hayatım mühim değildir.
Affedin, ev hediyenizi
Ancak böyle verebildim hanımım
Her lazım olduğunda buradan alın;
Ya ihtiyacınız olduğunda az bir tebessüm
Ya da size ettiğim dualardan biraz.

Deniz Okan

Merhaba, İsmim Deniz, 1992 yılında doğdum. Hobi olarak şiir yazmaya çalışıyorum ve bunları koruyup paylaşabileceğim özel bir alanım olması hissini seviyorum. Şimdi o alandasınız. Ziyaret ettiğiniz için teşekkürler.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu