EdebiyatŞiir

Yol

Gözlerimde ıslak kaygıları
Ve sokak ortalarında vurulan bir çocuktu
Cansiperane verilen savaşlar için
Döndüm yüzümü,yüzüm benden yukarı
Ve için için yanarken demir parmaklıklar
İçilen bir yudum gökyüzü
Paslı bir alev sanki bu,sokaklar üstünde

Döndüm
Bir hiçtim içi boş,ve kurak kalmış pervanelerin,
Harıydı bu gözlerimdeki
Dünya sanki aynı dünya ama
Ben aynı değildim…

Bugün bir garip doğuyordu sancısı üstüne
Melankoli,
Harita metod
Sürüm sürüm sürünen bir çizgi yolun üstünde
Yol;
Yol desen ki!
Nereye varacak?

Kaygım
Kavgalarım ve bir renkten öteye
Unutulmuş,pas tutmuş,
bir yeşil
Yeşil ki öpülen dudakta bir orman
Dudak bir savaş yeri
Bembeyaz bayrak ki yalnızlığım
Kapalı gözlerin ışığından kararmış

İşte böyle!
Kaçan bir vapur ağır sancısıyla öterken
Sen ki,vapurda gidene sor seslerini
Bir gün yüzü çevir ve ara adını içlerinde
Sonundan başlanmış kitap gibi bilsemde
Sen ki her gün yeni baştan yazdığım
İşte böyle…

Efe Ay

Çoğunlukla huysuz,sık sık isyankar,erken emekli.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu