DenemeEdebiyat

Sessiz Dizelerin Acılı Çığlıkları -4-

Bir derdimiz olunca en yakınımızdakilere sığınmak istiyoruz. Dinleyip sonunda hep aynı cümleyi kuruyorlar; “Her şey geçecek.”

Evet bazen içimizde bir şeyler öylesine birikiyor, içimiz öylesine doluyor ki; birilerine anlatma ihtiyacı duyuyoruz. İşte o zaman, duvarlara anlatın dertlerinizi. Emin olun ki duvarlar insanlardan katbekat daha iyi dinleyiciler. Mesela yastığınıza sarılın. Gözyaşlarınız yastığınıza süzülsün. Sizi sevdikleriniz ısıtamaz belki ama battaniyeniz çok güzel ısıtabilir.

Benim, ağlama sesimi duymasınlar diye yastığımı ısırdığım gecelerde kimse yoktu yanımda. Ağlamaktan gözlerimin şiştiği zamanlarda kimse “Neden” diye sormadı. En çok sarılmayı istediğim anlar hep en yalnız olduğumu zamanlardı. Bunu atlatamam dediğim ne varsa hepsini tek başıma atlattım. Yaşadığım acıdan kaçmadım, aksine ona daha sıkı sarıldım. Ve sonucunda, bu beni daha güçlü bir insan haline getirdi. Belki hayatın benden aldıkları çok canımı yaktı, belki kaybetmek istemediğim insanları kaybetmek beni çok yordu. Belki de en çok, ölmek istediğim zamanlarda yaşadım. Amma velakin ben bu acıyla yaşayamam dediğim her acıya alıştım. En çok yanımda olmasını istediğim insan, o en ihtiyaç duyduğum anda yanımda yoktu. Bunu, bu sefer kendime ben söylüyorum. Bu da geçecek. Geçmez dediğim her şeyin geçtiği gibi geçecek. Ben her zamanki gibi bunu atlatacağım. Ben o kadar güçlüyüm ki hiç bir acıyla yıkılmam.

İlgili Makaleler

4 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu