Şiir

ÇATI KATI

Mevsimlerden sonbahardı,
Belki de kışa yakındı.
Gözlerin yapraklarını açmıştı.
Çatımıza yağmurlar düşüyordu
Biz korkuyorduk.
Sonra hasret kaldık o korkuya.
Kaç mevsim geçti,
Kavuşamadık çatı katına.
Çıkmaz bir sokakta
Yapayalnız bir sokakta
Yapayalnız seviyorum seni.
Ve bekliyorum
Nilüfer kokan saçlarını
Seni.
Sahi ne haldesin şimdi?
Sevgilim
Derin bir nefes çeksem
Nehirler Derya olur mu?
Ya da taşlar toprak olur mu?
Söylesene!
Ne zaman geleceksin?
Ah benim kırgın çiçeğim
Ben bu asrın insanıyım
Bilmez misin?
Bu kadar sevebildim seni
Herkesten farklı ama herkes kadar.
Birazda
Çiçeksiz kalmış dağlar kadar.
Bilmelisin
Şimdi kurudu tüm ovalarım.
Sevgilim
Tükenmek üzere umutlarım.
Sonu gelmez bu şiirin
Sahi sen ne zaman geleceksin?

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu