DenemeEdebiyat

Hiçsizlik

Her şey bir hiçten ibaret aslında.

Her şey bir hiç kelimesi kadar derin.

Neyin var sorusuna, hiç diyen kızın hisleri serin. Sevdikleri uğruna hiç olmuş insanları sevin. Yalnızlığı da yalnız bırakmayın, hiç gidilmeyen yerlere gidin.

İnsanlar mutluluğu arıyor onlara yardım edin.

Ben bekçisiyim bu yorgun gecelerin.

Hala mutlu bir aile yaşayacağını umut ediyorum, içimdeki terkedilmiş evin.

İçimdeki çocuğa sesleniyorum; neden soğuk ellerin, neden hareketsizsin ve neden kanlı bileklerin.

Her şey bir gün unutulacak ve bitecek kötü günlerin.

Ben kraliçesiyim, yaşayan ölülerin.

Çok zor kaderleri, dokuz canlı kedilerin.

Bir çöp kutusunda, buruşturulmuş hayallerim…

Kimseye anlatamıyorum derdimi, tek dostum şiirlerim.

Benim annem gecedir, bu yüzden hep mordur altları gözlerimin.

Ben çocukluğumu nefes alır gibi özlerim.

Gülüşlerimin altında intiharlarımı gizlerim.

Bir uçurumun kenarında Yaşamak diye şiir bestelerim.

Ben ne zaman ölürsem, işte o zaman Özgür hissederim.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu