EdebiyatŞiir

Karabalık

Karanlıklara vurgun,

Kimsesiz bir balığın,

Pullarındaki en ışıltısız parçayım.

Zifiri karanlıktır dört bir yanım,

Nereye dönsem sessizliğe toslarım.

Kimsesiz geceler büyütürüm içimde,

Yeterince büyüyünce,

Pullarından yeni bir balık olur.

Karanlık okyanus diplerinde,

Yosun tutmuş anılara,

Çarpa çarpa durur.

Dalgalara karşı yüzemez.

Kör bir balıkçının teknesine çarpar,

Dermansızdır yüzgeçleri.

Koyamamıştır hayata karşı

Kapatır gözlerini,

Karanlığı okyanus sanmıştır.

İlgili Makaleler

Bir Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu