DenemeEdebiyatFelsefe

Kendimi kaybettim. Hükümsüzdür.

Kendimi kaybettim. Hükümsüzdür.

Kendini kaybetmek ne demektir? Kendin, sende ayrı bir şey mi ki kaybedesin? Sen kimsin ki. Kimsin sen? Neden varsın? Bir amacın olmalı. Sen de bir amaca hizmet etmek zorundasın. Ben mi? Ben de senin gibiyim. Ortak bir amaca hizmet ediyorum. Sen ve ben. Evet.

Varoluşunu çok diplerine inmeden ara. Çünkü varoluş derine kazdıkça değil, akışla beraber gittikçe sana dalından çiçekler verir.  Şimdi beni iyi dinle tamam mı? Geçmişte o yaşadığın bütün tatsız olaylar, bir anda dımdızlak ortada bırakıldığın aşklar, ihanetin elli tonunu da tüm hücrelerinde hissetmen aslında önemli değil. Hiç de olmamıştı. Bazı şeyler, duygular vardı ve bilgilerin sana bir şekilde yüklenmesi gerekiyordu. Akış senin için bu kanalı seçti, doğrudan yaşamanı istedi. Bir teşekkür borçlusun, senin yaşam enerjini sağlayan bu akışa. Sen ve ben, biz olduğumuz zaman, yapamayacağımız ve üstesinden gelemeyeceğimiz zorluk yok. Bize sadece iyi bir amaç lazım. Enerjimizi hep beraber doğru şekilde yönlendirebildiğimiz zaman sen ve ben, biz olmanın hakkını vermiş olacağız.

Kendini soyutlamayı bırak. Sen ilk değilsin, son da olamazsın. Dünyada ilk aşk acısı çeken de, ihanete uğrayan da, terk edilen de, sevilmeyen de, dışlanan da yalnız sen değilsin. Sen yoksun, ben yokum, biz varız. Milyar yaşındaki dünyada, aktarılan enerjiyle birbirimizi besleyen biz varız.

İlgili Makaleler

Bir Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu